latarka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

latarka (język polski)[edytuj]

latarka (1.1)
wymowa:
IPA[laˈtarka], AS[latarka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zaświeć latarkę, bo jest tak ciemno, że nic nie widać.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zapalić / zapalać / zaświecić / zaświecać / włączyć / włączać latarkę • gasić / zgaszać / wyłączyć / wyłączać latarkę • oświetlać / oświetlać coś latarką • poświecić / przyświecać sobie (komuś) latarką • bateria / żarówka do latarki • latarka elektryczna / diodowa / laserowa / ksenonowa / akumulatorowa
synonimy:
(1.1) lampka; przest. bateryjka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) czołówka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. latarnik m
zdrobn. latarenka f, latareczka f
zgrub. latarnia f
przym. latarniowy, latarkowy, latarniany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: