łyk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
łyk (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu
- (1.2) ilość płynu, jaką przełyka się za jednym razem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) daw. pogard. mieszczuch, mieszczanin[1]
rzeczownik, forma pochodna
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łyk łyki dopełniacz łyku / rzad. łyka[2] łyków celownik łykowi łykom biernik łyk / pot. łyka[2] łyki narzędnik łykiem łykami miejscownik łyku łykach wołacz łyk łyki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łyk łyki dopełniacz łyka łyków celownik łykowi łykom biernik łyka łyków narzędnik łykiem łykami miejscownik łyku łykach wołacz łyku łyki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) łyk czegoś: wody / herbaty / kawy / piwa
- (1.2) pić małymi/dużymi łykami • daj mi łyka
- synonimy:
- (1.1-2) haust
- antonimy:
- (1.1-2) kęs
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: mieszczuch
- hiszpański: (1.1) trago m; (1.2) trago m
- kazachski: (1.1) жұтым; (1.2) жұтым
- rosyjski: (1.1) глоток m; (1.2) глоток m
- słowacki: (1.1) hlt
- źródła:
- ↑ hasło łyk w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ 2,0 2,1 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod red. A. Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 415.
łyk (język wilamowski)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
