sędzia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sędzia (język polski)[edytuj]

sędzia (1.1)
sędzia (1.2)
sędzie (2.2)
wymowa:
IPA[ˈsɛ̃ɲʥ̑a], AS[sńʒ́a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw.  mężczyzna, który wydaje wyroki w sądzie; zob.  też sędzia w Wikipedii
(1.2) sport.  mężczyzna, który pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) praw.  kobieta, która wydaje wyroki w sądzie
(2.2) sport.  kobieta, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych
odmiana:
(1.1-2)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) Ten sędzia sądzi w sądzie rodzinnym od dwóch lat.
(1.2) Sędzia ukarał zawodnika za brutalny faul żółtą kartką.
(2.1) Otrzymałam od pani sędzi jasną odpowiedź: P. zeznała, że była w sekcie, ale już nie jest.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) sędzia sądu rejonowego / Sądu Najwyższegosędzia śledczy
synonimy:
(1.2) arbiter
(2.1) sędzina
(2.2) sędzina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sąd m , sędziostwo nm.-os. , sędzina f , osąd m 
czas.  sądzić, zasądzić, sędziować
przym.  sędziowski
związki frazeologiczne:
sędzia kalosz!
etymologia:
uwagi:
(1.1) często w relacjach z procesów używa się słowa „sąd” zamiast „sędzia”
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jacek Kowalski, Uczy czy werbuje?, Gazeta Pomorska, 2003-11-20
  2. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.