sądownictwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sądownictwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) praw. ogół instytucji wymiaru sprawiedliwości
(1.2) praw. władza sądowa sprawowana przez instytucje (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sąd m, sędzia m/ż, sędzina ż, sądzenie n, sędziowanie n, zasądzanie n, zasądzenie n, osądzanie n, osądzenie n, odsądzanie n, odsądzenie n
czas. sądzić ndk., sędziować ndk., zasądzać ndk., zasądzić dk., osądzać ndk., osądzić dk., odsądzać ndk., odsądzić dk.
przym. sądowy, sądny
przysł. sądownie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: