brutalny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

brutalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bruˈtalnɨ], AS[brutalny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) działający za pomocą siły, agresywny
(1.2) bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
(1.3) pokazujący brutalność
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Brutalny faul został przeoczony przez sędziego.
(1.2) Taka jest brutalna prawda.
(1.3) To był brutalny film.
składnia:
kolokacje:
brutalna siła • brutalna prawda
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  brutal, brutalność
przysł.  brutalnie
czas.  brutalizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

brutalny (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) brutalny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: