διαιτητής

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

διαιτητής (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ðjetiˈtis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sędzia, arbiter, rozjemca
odmiana:
(1.1) lp D. διαιτητή / lm διαιτητές, D. διαιτητών
przykłady:
(1.1) Ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου του αγώνα.Sędzia odgwizdał koniec pierwszej połowy meczu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) διαιτήτρια
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. διαιτητεύω
rzecz. διαιτησία
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. διαιτάω
uwagi:
źródła: