arbiter

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

arbiter (język polski)[edytuj]

arbiter (1.2)
wymowa:
IPA[arˈbʲitɛr], AS[arbʹiter], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sędzia, osoba rozstrzygająca daną kwestię
(1.2) sport.  sędzia piłkarski
(1.3) praw.  rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  arbitraż m , arbitralność f 
przym.  arbitrażowy, arbitralny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  arbiter
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

arbiter (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈɑːbɪtə(r)/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) arbiter
odmiana:
(1.1) lp  arbiter; lm  arbiters
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  arbitrate
czas.  arbitrate
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

arbiter (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) arbiter
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
arbiter elegantiarum
etymologia:
(1.1) źródłosłów dla ukr.  арбітр[1]
uwagi:
źródła:
  1. Зоряна Куньч, Універсальний словник української мови, s. 9, Тернопіль, Навчальна книга – Богдан, 2005, ISBN 966-692-462-5.