δικαστής

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

δικαστής (język nowogrecki)[edytuj]

δικαστής (1.1)
wymowa:
IPA[ði.ka.ˈstis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sędzia

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) sędzina, sędzia
odmiana:
(1) (2) M7
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) δικαστίνα
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. δικάζω, δικάζομαι, δικαιούμαι, δικαιώνω, δικαιώνομαι
przym. δίκαιος, δικαστικός
rzecz. δίκαιο n, δικαιοστάσιο n, δικαιοσύνη ż, δικαιούχος m/ż, δικαίωμα n, δικαίωση ż, δικάσιμος ż, δικάσιμη ż, δικαστήριο n, δικαστίνα ż, δικαστικός m/ż, δίκη ż, δικηγόρος m/ż
przysł. δικαστικά
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

δικαστής (język starogrecki)[edytuj]

δικαστής (1.1)
transliteracja:
dikastḗs
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sędzia[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: