sędzina

sędzina (język polski)

sędzina (1.1)

sędzina (1.2) na zaprzysiężeniu męża

wymowa:

IPA: [sɛ̃ɲˈd͡ʑĩna], AS: [sẽńʒ́ĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę 

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

(1.2) przest. żona sędziego

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sędzina	sędziny
dopełniacz	sędziny	sędzin
celownik	sędzinie	sędzinom
biernik	sędzinę	sędziny
narzędnik	sędziną	sędzinami
miejscownik	sędzinie	sędzinach
wołacz	sędzino	sędziny

przykłady:

(1.1) Wystudiowany szloch powódki ani przez chwilę nie zwiódł doświadczonej sędziny.

(1.1) Na mojej sprawie rozwodowej czułem się jak jakiś najgorszy element aspołeczny. Sędzina mnie pyta, czy piłka nożna jest dla mnie ważniejsza niż moja żona.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ofic. sędzia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sąd mrz, sędziostwo n, osąd mrz

forma męska sędzia mos

czas. sądzić, zasądzić, sędziować

przym. sędziowski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: sędzia

• czeski: (1.1) soudkyně ż
• hiszpański: (1.1) juez ż; (1.2) jueza ż
• litewski: (1.1) teisėja ż
• niemiecki: (1.1) Richterin ż
• słowacki: (1.1) sudkyňa ż
• wilamowski: (1.1) ryhteryn ż

źródła: