płycizna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

płycizna (język polski)[edytuj]

płycizna (1.1)
wymowa:
IPA[pwɨˈʨ̑izna], AS[pu̯yćizna], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. hydrol. płytki obszar zbiornika wodnego lub rzeki
(1.2) przen. brak istotnej treści, głębi[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mielizna
(1.2) miałkość, mielizna, powierzchowność, płytkość
antonimy:
(1.1) głębina, głębia
(1.2) głębia
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. płytkość ż, spłycanie n, spłycenie n
czas. spłycać ndk., spłycić dk.
przym. płytki, płyciutki, płyciuteńki
przysł. płytko, płyciutko, płyciuteńko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: mielizna
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.