powierzchnia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

powierzchnia (język polski)[edytuj]

powierzchnia (1.1) Księżyca
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɔˈvʲjɛʃçɲa], AS[povʹi ̯ešχʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.-ni…i → j  lm wymowa ?/i, IPA[pɔˈvʲjɛʃçɲɛ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zewnętrzna strona
(1.2) określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
(1.3) wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
(1.4) geom. dwuwymiarowy odpowiednik krzywej
(1.5) pot. miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
(1.6) daw. powierzchowność, wygląd zewnętrzny[1]

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) f M. lp od: powierzchni
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Górna powierzchnia dachu jest falista.
(1.2) Jaka jest powierzchnia tego mieszkania?
(1.3) Korek pływa na powierzchni wody.
(1.4) Sfera to powierzchnia kuli.
(1.5) Powierzchnia kwadratu o boku a wyraża się wzorem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) pole powierzchni
(1.6) powierzchowność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.4) płaszczyzna
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. powierzchowność f
przym. powierzchniowy, powierzchowny, powierzchni
przysł. powierzchniowo, powierzchownie
związki frazeologiczne:
wypłynąć na powierzchnię
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło powierzchnia w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.