prawy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

prawy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpravɨ], AS[pravy] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce
(1.2) o człowieku: uczciwy, szlachetny
(1.3) prawicowy, konserwatywny
(1.4) o stronie tkaniny: zewnętrzny, wierzchni
(1.5) st.pol. prawdziwy
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Przy moim komputerze prawy głośnik nie działa.
(1.2) W średniowieczu rycerze byli prawymi ludźmi.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prawy sierpowy/prosty
synonimy:
(1.2) cnotliwy, przest. (za)cny, sprawiedliwy, porządny, uczciwy, przyzwoity, moralny
antonimy:
(1.1) lewy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prawo n, prawość f, prawica f, prawicowość f, prawactwo n, prawak mrz, prawidło n
przysł. prawo
przedr. prawo-, prawo-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: