meandrować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

meandrować (język polski)[edytuj]

meandrująca (1.1) rzeka
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) geogr. o rzece tworzyć meandry[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Rezerwat położony jest w zakolu silnie meandrującej rzeki Wdy w jej bardzo wąskim przesmyku.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Meander mrz, meander mrz, meandryczność ż, meandrowanie n
przym. meandryczny, meandrowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. meander + -ować < niem. Mäander < łac. Maeander, łac. Maeandrus < gr. ΜαίανδροςMeander
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło meandrować w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. z Wikipedii