pióro

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pióro (język polski)[edytuj]

pióra (1.1)
pióro (1.2)
pióro (1.4)
pióra (1.5)
wymowa:
IPA[ˈpʲjurɔ], AS[pʹi ̯uro], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ornit.  wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek; zob.  też pióro w Wikipedii
(1.2) przyrząd do pisania
(1.3) autorstwo dzieła literackiego
(1.4) spłaszczony, rozszerzony koniec wiosła
(1.5) pióra slang.  długie włosy[1], szczególnie u mężczyzny
(1.6) gw.  muz.  gitara[1]
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Wróbel nastroszył pióra.
(1.2) Dziadek pisze listy wyłącznie piórem.
(1.3) To jedyna powieść pióra młodej węgierskiej pisarki.
(1.4) Powinieneś płycej zanurzać pióra wioseł.
(1.5) Gitarzysta potrząsał długimi blond piórami.
składnia:
(1.3) (dzieło) pióra + D. 
kolokacje:
(1.1) stroszyć / wymieniać pióra • pióra konturowe / puchowe / pokrywowegęsie / kacze / orle / pióro • chorągiewka / stosina pióra
(1.2) pisać piórem; pióro świetlne, pióro kulkowe
(1.4) pióro wiosła
synonimy:
(1.1) lotka, sterówka
(1.5) włosy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  piórnik m , pierze n , pierzyna f 
zdrobn.  piórko n , pióreczko n 
czas.  pierzyć się, opierzyć się, piórkować, opiórkać
przym.  piórkowy, pierzasty, piórowy
związki frazeologiczne:
robić komuś koło piórawieczne pióro
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 233, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.