gęsi

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gęsi (język polski)[edytuj]

gęsia (1.1) rodzina
wymowa:
IPA[ˈɡɛ̃w̃ɕi], AS[gũ̯śi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z gęsią, dotyczący gęsi

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do gęsi, będący jej właśnoscią

przymiotnik jakościowy

(3.1) taki jak u gęsi, charakterystyczny dla gęsi

rzeczownik, forma fleksyjna

(4.1) D., C., Ms. i W. lp; M., D., B. i W. lm od: gęś
odmiana:
(1.1) (2.1)
(3.1)
(4.1) zob. gęś
przykłady:
(2.1) Na podwórku było pełno gęsich piór.
(2.1) A niechaj narodowie wżdy postronni znają, • Polacy nie gęsi, swój język mają![1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) gęsie szyjkigęsi pipek
(2.1) gęsie pióro / skrzydło
(3.1) mieć gęsią szyję
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gęś ż, gąsię n, gąsior m, gęsina ż, gęsiarz mos/mzw, gęsiarka ż, gęsiareczka ż
przysł. gęsiego
związki frazeologiczne:
gęsia skórka
etymologia:
uwagi:
(1.1) wbrew powszechnemu przekonaniu, że Rej w znanej sentencji mówi, iż Polacy nie są gęśmi (2.1), wyraz ten jest przymiotnikiem dzierżawczym – gęsi [język], czyli łacina[2][3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. M. Rej, Do tego, co czytał
  2. Hasło O co chodziło Rejowi… w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „Polacy nie gęsi” w: Poradnia językowa PWN.