wiosło

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wiosło (język polski)[edytuj]

wiosło (1.1) dwupióre
wiosła (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvʲjɔswɔ], AS[vʹi ̯osu̯o], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; zob. też wiosło w Wikipedii
(1.2) gwara muzyków rockowych gitara elektryczna
(1.3) pot. żart. łyżka
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Hanna chwyciła za wiosła, a ja oddałem się kąpieli słonecznej.
(1.2) Ten facet gra na wiośle jak opętany.
(1.3) Chłopcy chwycili za wiosła jakby nie jedli od miesiąca.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pióro wiosła • wiosło dwupióre
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wiosłowanie n, wioślarstwo n, wioślarz m, wioślarka f
czas. wiosłować ndk.
przym. wiosłowy, wioślarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: