polować

polować (język polski)

wymowa:

IPA: [pɔˈlɔvat͡ɕ], AS: [polovać] ^ⓘ

znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

(1.2) przen. pożądać, poszukiwać

odmiana:

(1.1-2) koniugacja IV

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		polować
czas teraźniejszy		poluję	polujesz	poluje	polujemy	polujecie	polują
czas przeszły	m	polowałem	polowałeś	polował	polowaliśmy	polowaliście	polowali
	ż	polowałam	polowałaś	polowała	polowałyśmy	polowałyście	polowały
	n	polowałom	polowałoś	polowało
tryb rozkazujący		niech poluję	poluj	niech poluje	polujmy	polujcie	niech polują
pozostałe formy czas przyszły m będę polował, będę polować będziesz polował, będziesz polować będzie polował, będzie polować będziemy polowali, będziemy polować będziecie polowali, będziecie polować będą polowali, będą polować ż będę polowała, będę polować będziesz polowała, będziesz polować będzie polowała, będzie polować będziemy polowały, będziemy polować będziecie polowały, będziecie polować będą polowały, będą polować n będę polowało, będę polować będziesz polowało, będziesz polować będzie polowało, będzie polować czas zaprzeszły m polowałem był polowałeś był polował był polowaliśmy byli polowaliście byli polowali byli ż polowałam była polowałaś była polowała była polowałyśmy były polowałyście były polowały były n polowałom było polowałoś było polowało było forma bezosobowa czasu przeszłego polowano tryb przypuszczający m polowałbym, byłbym polował polowałbyś, byłbyś polował polowałby, byłby polował polowalibyśmy, bylibyśmy polowali polowalibyście, bylibyście polowali polowaliby, byliby polowali ż polowałabym, byłabym polowała polowałabyś, byłabyś polowała polowałaby, byłaby polowała polowałybyśmy, byłybyśmy polowały polowałybyście, byłybyście polowały polowałyby, byłyby polowały n polowałobym, byłobym polowało polowałobyś, byłobyś polowało polowałoby, byłoby polowało imiesłów przymiotnikowy czynny m polujący, niepolujący ż polująca, niepolująca polujące, niepolujące n polujące, niepolujące imiesłów przysłówkowy współczesny polując, nie polując rzeczownik odczasownikowy polowanie, niepolowanie

przykłady:

(1.1) Legenda głosi, że Kazimierz Wielki poznał Esterkę polując w lasach pod Opocznem. Podobno gdy zbierała zioła dla swojego dziadka, wypadł na nią spłoszony tur i już miał ją zmiażdżyć, gdy przeszyty oszczepem runął u jej stóp.

(1.1) Ścigałem w lasach jaguary i pumy i w pojedynkę polowałem na te dzikie zwierzęta.

(1.1) Hrabia poluje na zające.

(1.2) Teresa poluje na męża.

(1.2) Lubimy polować na okazje.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zabijać

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. upolować

rzecz. polowanie n, pólko n

przym. polny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hunt
• arabski: (1.1) صاد, قنص
• baskijski: (1.1) ehizatu
• bhodźpuri: (1.1) शिकार करना
• czeski: (1.1) lovit
• duński: (1.1) jage; (1.2) jage
• elfdalski: (1.1) jaga
• esperanto: (1.1) ĉasi, ĉaskapti
• francuski: (1.1) chasser; (1.2) guetter
• górnołużycki: (1.1) honić
• hiszpański: (1.1) cazar, matar; (1.2) cazar, atrapar, conseguir
• kaszubski: (1.1) jachtowac, pòlowac
• kataloński: (1.1) caçar
• khowarski: (1.1) اݰکار کوریک
• łatgalski: (1.1) medeit
• łotewski: (1.1) medīt; (1.2) medīt
• maithili: (1.1) शिकार खेलना
• manx: (1.1) shelg
• niemiecki: (1.1) jagen
• norweski (bokmål): (1.1) jage
• norweski (nynorsk): (1.1) jage, jaga
• nowogrecki: (1.1) κυνηγώ, σκοτώνω; (1.2) κυνηγώ, πετυχαίνω, πιάνω
• pali: (1.1) maggati
• pontyjski: (1.1) κυνηγεύω
• portugalski: (1.1) caçar
• rosyjski: (1.1) охо́титься; (1.2) охо́титься
• shona: (1.1) vhima
• staroirlandzki: (1.1) ad·claid
• szwedzki: (1.1) jaga
• ukraiński: (1.1) полювати
• włoski: (1.1) braccare, cacciare

źródła: