kołek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kołek (język polski)[edytuj]

kołki (1.5)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ociosany kawałek drewna o podłużnej formie
(1.2) mech. wyszlifowany sworzeń
(1.3) bud. drewniany lub plastikowy walec wciskany do ściany, w który wkręcana jest śruba
(1.4) pot. tępak, głupek
(1.5) muz. walec naciągający struny w instrumentach
(1.6) rzem. szewski gwóźdź
(1.7) żegl. pręt do nakręcania lin
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wrzucił do ogniska długo i namiętnie strugany kołek i podniósł głowę[1].
(1.1) Brał ze sobą naszego Burka, wbijał kołek w ziemię i przywiązywał zwierzaka, żeby go pilnował przed handlarzami dusz[2].
(1.1) Czemu stoisz jak kołek! Zabierz stąd więźnia![3]
(1.3) W żelbet takiego kołka nie wbijesz. No nie, ale takie kołki tynkowe, no[4].
(1.4) Dać takiemu kołkowi trochę władzy i strach się bać[5].
(1.5) Jeden z kołków przeciągnął strunę, ta nie zdzierżyła, wyrwała kołek i zaczęła walić nim w ramę, na to młoteczki odpowiedziały waleniem w struny[6].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kołeczek mrz
przym. kołkowy
czas. kołowacieć
związki frazeologiczne:
(1.1) ciosać kołki na głowiesam jak kołek w płociestać jak kołek
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tępak
źródła:
  1. Chrzest ognia, Andrzej Sapkowski, 2001 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Półbaśnie, Tadeusz Nowak, 1976 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Święty miecz, Jan Dobraczyński, 1957 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Krzysiek, 2003 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Z Internetu, twitter.com.
  6. Telefony z Eufonii. Felietony wygłaszane 1991-1992 w Programie II Polskiego Radia, Jerzy Bilica, 1995 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.