drewniany

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

drewniany (język polski)[edytuj]

drewniane (1.1)
wymowa:
IPA[drɛvʲˈɲãnɨ], AS[drevʹńãny], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wykonany z drewna
(1.2) o dźwięku: pochodzący od przedmiotu z drewna
(1.3) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu
(1.4) o częściach ciała: sztywny, drętwy, niezgrabny
(1.5) o człowieku, sztuce lub wyrażaniu emocji: bezbarwny, zimny, obojętny
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) W okolicy jest mnóstwo drewnianych kapliczek.
(1.2) Drewniane brzmienie instrumentów perkusyjnych kojarzy mi się z dziką dżunglą.
(1.3) Przez pięć lat musiałem znosić jej drewniany głos!
(1.4) Jego drewniane dłonie nie nadawały się do takich drobiazgów.
(1.5) Na drewnianej twarzy dozorczyni nigdy nie gościł uśmiech.
składnia:
kolokacje:
(1.1) drewniane naczynie / łyżka / figurka / schody / okiennice / panele • drewniany płot / dom • drewniana posadzka / poręcz
(1.2) drewniany dźwięk / odgłos • drewniane brzmienie/stukot
(1.3) drewniany głos / śmiech / ton
(1.4) drewniane palce / dłonie / nogi
(1.5) drewniany człowiek / wiersz • drewniana twarz / dusza / wypowiedź
synonimy:
(1.1) starop.  drewny
(1.3) głuchy, pusty, szorstki
antonimy:
(1.2) metaliczny, ostry
(1.3) dźwięczny
(1.4) zręczny, zgrabny
(1.5) ciepły, czuły
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. : drewno
związki frazeologiczne:
instrument drewniany
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: