clou

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Clou

clou (język francuski)[edytuj]

un clou (1.1) dans du bois
clou (1.3) de girofle
un clou (1.4)
clous (1.5)
clous (1.5)
wymowa:
IPA[klu] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gwóźdź[1]
(1.2) przen. główna atrakcja[1]
(1.3) zob. clou de girofle[1]
(1.4) med. pot. czyrak[1]
(1.5) znaki kształtem przypominające gwoździe, stosowane w piśmie klinowym
(1.6) pot. przest. slang. więzienie, areszt[2][3]
odmiana:
(1.1-5) lp clou; lm clous
przykłady:
(1.1) Écriture cunéiforme est l'écriture des Assyriens, des Mèdes et des Perses qui utilisait des caractères en forme de clous et de coins.Pismo klinowe to pismo Asyryjczyków, Medów i Persów, którzy używali znaków w kształcie gwoździ i klinów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) clou de bronze / cuivre / fer • clou à tête plate / ronde
(1.2) le clou d'un spectacle / de la saison / d'une fête → gwóźdź spektaklu / sezonu / przyjęcia
synonimy:
(1.4) furoncle
(1.5) cunéiforme
(1.6) prison
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. clouer
ims. / przym. clouté
związki frazeologiczne:
maigre comme un clouchudy jak patyk, bardzo chudy, wychudzony
ne pas valoir un cloubyć nic nie wartym, nie mieć żadnej wartości
être gras comme un cent de clousbyć bardzo chudym
vieux cloustary rower
compter les clous de la porteczekać długo
ne tenir ni à clou ni à chevillemieć delikatne, słabe zdrowie
pour des clouspo nic, na nic
enfoncer le clouun clou chasse l'autreil ne manque pas un clouriver son clouchaussette à clousne tenir ni à fer ni à clouriver le clou
etymologia:
łac. clavus[2]
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.
  2. 2,0 2,1 clou w: Des dictionnaires Larousse.
  3. Argot français classique

clou (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/klu/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) główna atrakcja, clou
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) culmine
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. clou
uwagi:
źródła: