biegać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

biegać (język polski)[edytuj]

ludzie biegają (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbʲjɛɡaʨ̑], AS[bʹi ̯egać], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi
(1.2) pot.  często gdzieś chodzić, żyć aktywnie
(1.3) pot.  eufem.  mieć kłopoty jelitowe
(1.4) starop.  napadać
(1.5) starop.  uciekać
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Codziennie biegam koło domu, bo tak zalecił mi lekarz.
(1.1) Psy biegały po podwórku i głośno ujadały.
(1.2) Janka miała mnóstwo rzeczy na głowie, biegała na wykłady, pracowała i opiekowała się chorą sąsiadką.
(1.3) Za dużo zjadłem tych śliwek, biegam po nich całe popołudnie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) latać, ganiać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. : biec
czas.  nadbiegać ndk. , pobiegać dk. 
związki frazeologiczne:
biegać z kąta w kąt
etymologia:
uwagi:
wyraża pewną regularność, ciągłość; biec dotyczy danej chwili
tłumaczenia:
źródła: