aparentar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: apparentar

aparentar (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[a.pa.ren̩.ˈtar]
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) udawać (coś), pozorować
(1.2) wyglądać, sprawiać wrażenie (czegoś)
(1.3) odnośnie wieku osoby: wyglądać (na)

czasownik nieprzechodni

(2.1) udawać, stwarzać fałszywe pozory (głównie bogactwa, obfitości)
odmiana:
(1) (2) koniugacja I: czasownik regularny
przykłady:
(1.1) El mayor placer de un hombre inteligente es aparentar ser un idiota delante de un idiota que aparenta ser inteligente.Największą przyjemnością człowieka inteligentnego jest udawanie idioty przed idiotą, który udaje inteligentnego. (z internetu)
(1.1) Aparenta felicidad, pero por dentro lo consume la tristeza. → (On) pozoruje szczęście, lecz wewnętrznie trawi go smutek.
(1.2) Aunque desde fuera parecía pequeña, por dentro la casa resultó ser más grande de lo que aparentaba.Pomimo że od zewnątrz wydawał się mały, od środka dom okazał się być większy, niż sprawiał wrażenie.
(1.3) Mi vecina está en forma: en realidad tiene casi cuarenta años, pero no aparenta más de treinta.Moja sąsiadka jest w formie: w rzeczywistości ma prawie czterdzieści lat, ale wygląda na nie więcej niż trzydzieści.
(1.3) ¿De verdad tienes ya cincuenta años? No los aparentas.Naprawdę masz już pięćdziesiąt lat? Nie wyglądasz na nie.
składnia:
(1.1) aparentar ser + przydawkaudawać + B., pozorować bycie + N.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fingir, simular
(1.2) parecer
(1.3) representar
(2.1) simular
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. aparente, aparencial, aparentador
przysł. aparentemente
rzecz. apariencia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
hiszp. aparente + -ar
uwagi:
(1.1) w tym znaczeniu zarówno czasownik „aparentar”, jak i synonimy „fingir” i „simular” (gdy podmiotem jest osoba) odnoszą się do tworzenia pozorów z zamiarem ukazania sfałszowanego obrazu rzeczywistości, zatuszowania faktów lub ukrycia prawdziwej osobowości w sferze kontaktów międzyludzkich (zob. pierwszy przykład); do określenia czynności uzewnętrznienia tychże cech należy uciec się natomiast do czasowników „fingir” lub „simular” (symulować, udawać – np. chorego), do podszywania się pod inną osobę używa się zaś „suplantar
źródła: