obfitość

obfitość (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔpˈfʲitɔɕt͡ɕ], AS: [opfʹitość], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	obfitość	obfitości
dopełniacz	obfitości	obfitości
celownik	obfitości	obfitościom
biernik	obfitość	obfitości
narzędnik	obfitością	obfitościami
miejscownik	obfitości	obfitościach
wołacz	obfitości	obfitości

przykłady:

(1.1) Nie będą już wiedzieli o obfitości w tym kraju wskutek głodu, który potem nadejdzie, bo będzie to głód bardzo ciężki.

(1.1) Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełbie i płotki, lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadają podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynęty.

(1.1) Mamy szczęście, że żyjemy w kraju pokoju i obfitości.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dostatek, bogactwo, dobrobyt, zasobność, bujność

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. obfity

przysł. obficie

czas. obfitować ndk.

związki frazeologiczne:

róg obfitości

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) abundance, profusion, plenitude, plenty
• arabski: (1.1) وفر m, وفرة ż
• baskijski: (1.1) oparotasun, narotasun, ugaritasun
• bułgarski: (1.1) обилност ż
• duński: (1.1) overflod w, overmål n, væld w
• gocki: (1.1) 𐌿𐍆𐌰𐍂𐌰𐍃𐍃𐌿𐍃 m
• hiszpański: (1.1) abundancia ż, opulencia ż
• jidysz: (1.1) רײַכקייט ż (rajchkejt)
• kaszubski: (1.1) bòkadosc ż
• łaciński: (1.1) plenitas ż, plenitudo ż
• nowogrecki: (1.1) αφθονία ż, πλησμονή ż
• rosyjski: (1.1) изобилие n
• sanskryt: (1.1) विभूति
• włoski: (1.1) dovizia ż

źródła: