inteligentny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

inteligentny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ], AS[ĩntelʹigntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odznaczający się inteligencją
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mężczyzna powinien być inteligentny i dowcipny.
(1.1) Inteligentne dziewczyny seksowne.
składnia:
kolokacje:
(1.1) inteligentny człowiek / mężczyzna • inteligentna kobieta • „inteligentna” maszyna
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. inteligencja ż, inteligent mos, inteligencik m, inteligenciak m, inteligentka ż, inteligenckość ż
przym. inteligencki
przysł. inteligentnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: