pozór

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: pozor

pozór (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔzur], AS[pozur]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane
(1.2) reg. śl.[1][2] uwaga
(1.3) st.pol. wygląd
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kaśka wydaje się być radosna, ale to tylko pozory. Śmierć przyjaciela bardzo przybiła.
(1.2) Dej se pozór.Uważaj.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zachowywać pozory • na pozórz pozorupod pozorem
synonimy:
(1.1) symulacja, udawanie, płaszczyk, pretekst, mina
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pozorność f, pozoracja f, pozoranctwo n, pozorant m, pozorantka f, pozorowanie n, upozorowanie n
czas. pozorować ndk., upozorować dk.
przym. pozorny, pozoracyjny
przysł. pozornie, pozoracyjnie
związki frazeologiczne:
pozory myląratować pozorystwarzać pozorygra pozorówpod żadnym pozorem
etymologia:
(1.2) kalka językowa z czeskiego pozor
uwagi:
(1.2) Górny Śląsk[1], Śląsk Cieszyński[2]
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: uwaga
źródła:
  1. 1,0 1,1 Dorota Simonides, Śląski horror. O diabłach, skarbnikach, utopcach i innych strachach, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1984, s. 141.
  2. 2,0 2,1 Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.