Selene

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Selene (język polski)[edytuj]

Selene (1.1)
wymowa:
IPA[sɛˈlɛ̃nɛ], AS[selne], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  bogini i uosobienie księżyca, przedstawiana jako piękna kobieta trzymająca w ręce pochodnię, z półksiężycem, w peplosie i himationie, ze skrzydłami u ramion, przemierzająca nocne niebo srebrnym dwukonnym rydwanem, utożsamiana z rzymską Luną, łączona z Artemidą i Hekate; córka Hyperiona i Tei; siostra Eos i Heliosa; jedno z bóstw lunarnych; jedna z tytanid drugiego pokolenia; zob.  też Selene (mitologia) w Wikipedii
(1.2) astr.  planetoida o numerze katalogowym 580, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1905 r.; zob.  też (580) Selene w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2) nieodm. , blm ,
przykłady:
(1.1) W połowie miesiąca boska Selene kąpie się w Oceanie i ubrana w szaty świetliste, zaprzęga jasne rumaki do wozu, z którego lecą dalekie promienie[1].
(1.1) Atrybutami Selene były: półksiężyc, pochodnia, srebrny rydwan, skrzydła i dyptam jesionolistny.
(1.1) Srebrny rydwan Selene ciągnęły dwa rumaki, a nie cztery, jak złoty rydwan Heliosa[2].
(1.1) Przypisywano Selene wpływ na praktyki magiczne, stan zdrowia, menstruację i połóg u kobiet.
(1.1) Kult bóstw uosabiających ciała niebieskie był w Grecji rzadkością, jednak Heliosa czczono na Rodos, a Selenena Peloponezie[3].
(1.1) Urodziwy Endymion wzbudził namiętną miłość w Selene.
(1.2) Selene porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bogini Selene • boska Selene • atrybut / rydwan Selene • czcić Selene • mit o Selene
(1.2) asteroida / planetka / planetoida Selene
synonimy:
(1.1) Luna, Księżyc
antonimy:
(1.1) Helios, Sol, Helius, Słońce, Hyperion
hiperonimy:
(1.2) planetoida
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  selenit mrz , Selenita m.-os. , Selenitka f , selen mrz , Selena f 
przym.  selenowy
tem. słow.  seleno-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.  Σελήνη (Seléne) < gr.  σελήνη (seléne) → księżyc
(1.2) od (1.1)
uwagi:
(1.1) por.  Luna
(1.1) zobacz też: FosforosHesperosHelios
(1.1) zobacz też: AsteriaAstrajosAtlasEosEpimeteuszHeliosLetoMenojtiosPallasPersesPrometeusz
zob.  też Selene w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Parandowski, Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian, s. 74, Warszawa, Czytelnik, 1972.
  2. Zygmunt Kubiak, Mitologia Greków i Rzymian, s. 47, Warszawa, Świat Książki, 2003.
  3. Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, s. 173, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1979.

Selene (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt.  (RP ) enPR: sĕlēʹnĭ, IPA: /sɛˈliːnɪ/, X-SAMPA: /sE"li:nI/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mit. gr.  Selene
(1.2) astr.  Selene
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: