namiętny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

namiętny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[nãˈmʲjɛ̃ntnɨ], AS[nãmʹi ̯ntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i → j 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) świadczący o pożądaniu
(1.2) o uczuciach, gestach, zachowaniach: pełen gwałtowności, namiętności, intensywności
(1.3) żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Usta pomalowane czerwoną szminką uchodzą za bardzo namiętne.
(1.3) Był on namiętnym miłośnikiem szachów.
składnia:
kolokacje:
(1.2) namiętny pocałunek
synonimy:
(1.1) zmysłowy, gorący
(1.2) gorący
antonimy:
(1.1) zimny, chłodny
(1.2) zimny, chłodny, obojętny, niechętny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. namiętnie
rzecz. namiętność ż, namiętności
czas. roznamiętniać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: