cztery

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cztery (język polski)[edytuj]

cztery (1.1) sowy
cztery (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʧ̑tɛrɨ], AS[čtery]
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 4
(1.2) cyfra 4
odmiana:
(1.1) blp; lm czter|y/~ej, ~ech, ~em, ~ech/~y, ~ema, ~ech, ~y (zob. Uwagi)
przykłady:
(1.1) Przy stole stoją cztery krzesła/stołki. Na tych krzesłach siedzi czterech panów (= siedzą czterej panowie).
(1.1) Na jeziorze pływają cztery kaczki. Nakarmimy te cztery kaczki?
(1.2) Czterdzieści jest zapisywane jako cztery-zero.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zapis arabski 4; zapis rzymski IV; zapis grecki δ'; reg. śl. sztyry
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
licz. zbiorowy czworo
liczebnik główny czternaście, czterdzieści, czterysta, liczebnik porządkowy czwarty
rzecz. czwórka, czwartek
przym. poczwórny
czas. poczworzyć
związki frazeologiczne:
cztery kąty, a piec piątycztery kółkacztery literydzielić włos na czworokoń ma cztery nogi i też się potkniekuty na cztery nogirozpędzić na cztery wiatryspaść jak kot na cztery łapyspaść na cztery łapyw cztery oczyzabawa na cztery fajerkizamknąć na cztery spustyzamknąć się w czterech ścianach
etymologia:
uwagi:
zobacz też: jedendwatrzypięćsześćsiedemosiemdziewięćdziesięć
W rodzaju męskoosobowym używa się formy mianownika „czterej” lub dopełniacza z czasownikiem lp („czterech”), a w bierniku „czterech”; w rodzaju niemęskoosobowym używa się w mianowniku i bierniku „cztery”.
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 4
źródła: