pochodnia
pochodnia (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych; zob. też pochodnia w Wikipedii
- (1.2) astr. rozbłysk na tarczy słonecznej
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pochodnia pochodnie dopełniacz pochodni pochodni celownik pochodni pochodniom biernik pochodnię pochodnie narzędnik pochodnią pochodniami miejscownik pochodni pochodniach wołacz pochodnio pochodnie
- przykłady:
- (1.1) Sędziowie zajęli siedzenia za stołem, pochodnie zatknięto w żelazne świeczniki przy słupach przybite; na stole zapalono lampy[1].
- (1.1) Pochodnie, czyli długie sznury nasycone materiałami palnymi, były, ale nie było ognia[2].
- (1.1) Wypaliło mu się sześć pochodni; noc musiała się już zbliżać ku końcowi[3].
- (1.1) Jego pochodnia rozświetlała zaledwie część przestrzeni, której ogromna reszta ginęła w gęstym mroku[4].
- (1.1) O kilka kroków za nimi szła inna grupa osób oświetlona jedną pochodnią[5].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) łuczywo, żagiew; reg. śl. fachla, reg. śl. facla, reg. śl. fachtla, reg. śl. fachula
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- żywa pochodnia
- uwagi:
- (1.2) por. plama słoneczna
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) torch; (1.2) facula
- arabski: (1.1) شعلة ż, مشعل m
- baskijski: (1.1) zuzi, lastargi
- białoruski: (1.1) факел m, przest. паходня ż
- bułgarski: (1.1) факел m, факла ż
- czeski: (1.1) pochodeň ż
- dolnołużycki: (1.1) pochornja ż, książk. smolnica ż
- esperanto: (1.1) torĉo
- francuski: (1.1) torche ż, flambeau m
- górnołużycki: (1.1) smólnica ż, przest. pochodnja ż
- gudźarati: (1.1) દીપિકા ż (dīpikā)
- hawajski: (1.1) kukui
- hiszpański: (1.1) antorcha ż
- islandzki: (1.1) blys n, kyndill m
- kataloński: (1.1) atxa ż
- łaciński: (1.1) fax ż, taeda ż
- niderlandzki: (1.1) fakkel ż
- niemiecki: (1.1) Fackel ż, Pechfackel ż, Teerfackel ż
- nowogrecki: (1.1) πυρσός m
- rosyjski: (1.1) факел m
- słowacki: (1.1) fakľa ż, pochodeň ż
- staroangielski: (1.1) blæse ż, blase ż
- szwedzki: (1.1) fackla w
- tagalski: (1.1) sulo
- ukraiński: (1.1) факел m
- węgierski: (1.1) fáklya
- wilamowski: (1.1) fakl̥ ż
- włoski: (1.1) fiaccola ż, torcia ż
- źródła:
- ↑
Rozdział VII w: J. B. Dziekoński, Sędziwoj, t. II, Gebethner i Wolff, Warszawa 1907, s. 175. - ↑ Rozdział XIX w: B. Prus, Faraon, t. II, Gebethner i Wolff, Warszawa 1935, s. 252.
- ↑ Rozdział XIV w: B. Prus, Faraon, t. III, Gebethner i Wolff, Warszawa 1935, s. 208.
- ↑ Rozdział XIV w: B. Prus, Faraon, t. III, Gebethner i Wolff, Warszawa 1935, s. 210.
- ↑ Rozdział XIV w: B. Prus, Faraon, t. III, Gebethner i Wolff, Warszawa 1935, s. 212.
- ↑ Hasło „pochodnia” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
