promień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

promień (język polski)[edytuj]

promień (1.1) słońca
promienie (1.1) światła
promień (1.2) koła
wymowa:
IPA[ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ], AS[prõmʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wiązka światła wychodząca ze źródła światła; zob.  też promień świetlny w Wikipedii
(1.2) mat.  odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka; zob.  też promień (geometria) w Wikipedii
(1.3) fiz.  strumień cząstek emitowanych przez ciała
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Piaszczystą dróżką w promieniach słonka poszły na spacer małe stworzonka tłusty pędraczek, czarny robaczek, czerwona mrówka, żółty cytrynek, biały bielinek i boża krówka, zielona żabka i żabki babka, włochata liszka, mała biedronka, pasiasta stonka i polna myszka.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) promień słońca • promienie słoneczne / nadfioletowe / niewidzialne / podczerwone / ultrafioletowepromienie rentgenowskiepromienie Xpromienie alfapromienie betapromienie gammapromienie katodowe
(1.2) promień koła / okręgu / sfery / kuli / skrętupromień wodzący
synonimy:
(1.1) snop, wiązka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  promieniowanie n , promieniotwórczość f , wypromieniować n , promiennik m , promienica f , wypromieniowanie n , wypromieniowywanie n 
zdrobn.  promyczek m , promyk m 
czas.  promienieć, promieniować ndk. , wypromieniować dk. , wypromieniowywać ndk. 
przym.  promieniowy, promienisty, promienny
przysł.  promieniowo, promieniście, promiennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob.  też promień w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. M. Strzałkowska: Wiosenny spacer