Turek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] Turek (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1) lp Tur|ek, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lm Tur|cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy
- (2.1) Tur|ek, ~ka, ~kowi, ~ku, ~kiem, ~ku, ~ku; lm Turk|i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Turkish, Turk
- arabski: (1.1) تركي
- francuski: (1.1) Turc m
- hiszpański: (1.1) turco m
- litewski: (1.1) turkas m
- nowogrecki: (1.1) Τούρκος m
- szwedzki: (1.1) turk w
- wilamowski: (1.1) Tiyk m
- włoski: (1.1) turco m
- źródła:
[edytuj] Turek (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) Turek
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
