wieczność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wieczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑], AS[vʹi ̯ečność], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; zob.  też wieczność w Wikipedii
(1.2) pot.  bardzo długo
odmiana:
przykłady:
(1.1) Tematem książki tego wielkiego pisarza jest pojęcie wieczności.
(1.2) Czekałem tam na ciebie całą wieczność.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wieczność materii
synonimy:
(1.1) nieskończoność, zawsze
(1.2) wieki
antonimy:
(1.1) skończoność, czas, początek, koniec, moment; doczesność
(1.2) pot.  mgnienie oka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wiek m , uwiecznienie n , uwiecznianie n 
przym.  wieczny, wieczysty, przedwieczny, wiekowy
czas.  uwiecznić dk. , uwieczniać ndk. 
przysł.  wiecznie
związki frazeologiczne:
czekać całą wiecznośćna wieczne czasyBóg widzi, czas ucieka, śmierć goni, wieczność czeka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: