wieczność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wieczność (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem; zob. też wieczność w Wikipedii
- (1.2) pot. bardzo długo
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza mianownik wieczność dopełniacz wieczności celownik wieczności biernik wieczność narzędnik wiecznością miejscownik wieczności wołacz wieczności
- przykłady:
- (1.1) Tematem książki tego wielkiego pisarza jest pojęcie wieczności.
- (1.2) Czekałem tam na ciebie całą wieczność.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) nieskończoność, zawsze
- (1.2) wieki
- antonimy:
- (1.1) skończoność, czas, początek, koniec, moment; doczesność
- (1.2) pot. mgnienie oka
- związki frazeologiczne:
- czekać całą wieczność • na wieczne czasy • Bóg widzi, czas ucieka, śmierć goni, wieczność czeka
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) eternity
- arabski: (1.1) سرمد, أزل, سرمدية, أبدية, خلد
- chorwacki: (1.1) vječnost f
- duński: (1.1) evighed w
- francuski: (1.1) éternité f
- hiszpański: (1.1) eternidad f
- holenderski: (1.1) eeuwigheid f; (1.2) eeuw f
- interlingua: (1.1) eternitate
- islandzki: (1.1) eilífð f
- japoński: (1.1) 永久 (eikyuu)
- niemiecki: (1.1) Ewigkeit f
- nowogrecki: (1.1) αιωνιότητα f
- północnolapoński: (1.1) agálašvuohta
- rosyjski: (1.1-2) вечность f
- staroegipski: (1.1)
(ḏt)
- suahili: (1.1) milele
- wilamowski: (1.1) ȳwiḱȧjt f
- włoski: (1.1) eternità f
- źródła:
