berbelucha
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] berbelucha (język polski)
wymowa: IPA: [bɛrbɛˈluxa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) tania, niesmaczna wódka, często z niepewnego źródła
- (1.2) reg. pozn.[1] bimber, spirytus, wódka, denaturat
- (1.3) reg. białost. tanie wino
- (1.4) reg. łódz. rzadkie, niesmaczne jedzenie, zwłaszcza zupa[2]
odmiana: (1.1-4) lp berbelu|cha, ~chy, ~sze, ~chę, ~chą, ~sze, ~cho; lm ~chy, ~ch, ~chom, ~chy, ~chami, ~chach, ~chy przykłady:
- (1.1) Gdzie wy kupiliście taką berbeluchę, ja tam wolę tego nie pić.
- (1.4) Na wigilie gotowali siemieniuchę, zupę z siemienia lnianego, to taka szara, kleista mdła berbelucha[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) bimber; (1.4) bebelucha
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
źródła:
- ↑ hasło berbelucha w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ 2,0 2,1 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
