sztylet

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sztylet (język polski)[edytuj]

sztylet (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʃtɨlɛt], AS[štylet]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) krótka broń biała o cienkim ostrzu; zob.  też sztylet w Wikipedii
(1.2) zool.  rodzaj gęsiego pióra
(1.3) druk.  zecerski szpikulec do operowania czcionkami przy składzie
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Wyciągnął z pochwy szablę swą i koniec jej twardo zanurzył w głębokość rany zadanej sztyletem.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sztyletowanie n 
zdrobn.  sztylecik m 
czas.  sztyletować, zasztyletować
przym.  sztyletowy, sztyletowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem.  Stilett < wł.  stiletto, zdrobn.  wł.  stilostyl[2]
(1.2-3) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stefan Żeromski: Popioły
  2. hasło sztylet w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.