sonata
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] sonata (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części; zob. też sonata w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sonata sonaty dopełniacz sonaty sonat celownik sonacie sonatom biernik sonatę sonaty narzędnik sonatą sonatami miejscownik sonacie sonatach wołacz sonato sonaty
- przykłady:
- (1.1) Sonaty Haydna to mistrzostwo klasycyzmu.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sonata
- arabski: (1.1) سوناتا
- duński: (1.1) sonate w
- portugalski: (1.1) sonata f
- rosyjski: (1.1) соната f
- włoski: (1.1) sonata f
- źródła:
[edytuj] sonata (język angielski)
- wymowa:
- IPA: /səˈnɑːtə/
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) muz. sonata
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) sonata form
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] sonata (język portugalski)
- wymowa:
- (1.1) IPA: [su'natɐ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sonata
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] sonata (język włoski)
- wymowa:
- IPA: [so'nata]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- inny wariant zapisu: suonata
- źródła:
