obrok

obrok (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɔbrɔk], AS: [obrok]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. potocznie pasza dla zwierząt pociągowych, zazwyczaj dla koni

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	obrok
dopełniacz	obroku
celownik	obrokowi
biernik	obrok
narzędnik	obrokiem
miejscownik	obroku
wołacz	obroku

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały furaż

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: