migdał
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
migdał (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zob.: migdałowiec
- (1.2) jadalna pestka owocu migdałowca pokryte brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej; zob. też migdał w Wikipedii
- (1.3) anat. zob.: migdałek
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik migdał migdały dopełniacz migdału/migdała[1] migdałów celownik migdałowi migdałom biernik migdał migdały narzędnik migdałem migdałami miejscownik migdale migdałach wołacz migdale migdały
- przykłady:
- (1.1) Nasiona gorzkiej odmiany migdału w większej ilości są trujące – wywiązuje się w nich kwas pruski.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) migdałowiec
- (1.3) migdałek
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. migdałek m, migdałowiec m, migdalenie n
- przym. migdałowy
- czas. migdalić się
- związki frazeologiczne:
- myśleć o niebieskich migdałach
- uwagi:
- (1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- (1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) almond; (1.2) almond
- arabski: (1.1-2) لوز
- esperanto: (1.1) migdalujo, migdalarbo; (1.2) migdalo
- japoński: (1.1-2) アーモンド
- niemiecki: (1.1) Mandelbaum m; (1.2) Mandel f; (1.3) Mandel f
- nowogrecki: (1.1) αμυγδαλιά f; (1.2) αμύγδαλο n, μύγδαλο n; (1.3) αμυγδαλή f
- turecki: (1.2) badem
- wilamowski: (1.1) mandułkān
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło migdał w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
