marcepan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

marcepan (język polski)[edytuj]

marcepany (1.2)
wymowa:
IPA[marˈʦ̑ɛpãn], AS[marcepãn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych; zob. też marcepan w Wikipedii
(1.2) kulin. wyrób z marcepanu (1.1)
(1.3) książk. przen. coś wykwintnego; frykas, rarytas
odmiana:
(1.1)
(1.2-3)
przykłady:
(1.3) Nie spodziewałem się na tej stołówce marcepanów, ale tej zupy nie da się jeść.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tort z marcepanu
synonimy:
(1.2) przysmak, frykas, rarytas, delicja, smakołyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. marcepanik, marcepanek
przym. marcepanowy
związki frazeologiczne:
lepszy chleb z solą z dobrą wolą, niż marcepan z niewolą
etymologia:
niem. Marzipen < st.franc. marcepain < wł. marzapane < wenecki matapan → moneta z wizerunkiem siedzącego Chrystusa < arab. mautaban → król siedzący[2]
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło marcepan w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.