marcepan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

marcepan (język polski)[edytuj]

marcepany (1.2)
wymowa:
IPA[marˈʦ̑ɛpãn], AS[marcepãn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych
(1.2) kulin.  wyrób z marcepanu (1.1)
(1.3) książk.  przen.  coś wykwintnego; frykas, rarytas
odmiana:
(1.1)
(1.2-3)
przykłady:
(1.3) Nie spodziewałem się na tej stołówce marcepanów, ale tego się nie da jeść.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tort z marcepanu
synonimy:
(1.2) przysmak, frykas, rarytas, delicja, smakołyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  marcepanowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.