marcepan

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

marcepan (język polski) [edytuj]

marcepany (1.2)
wymowa:
IPA: [marˈʦ̑ɛpãn], AS: [marcepãn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych
(1.2) kulin.  wyrób z marcepanu (1.1)
(1.3) książk.  przen.  coś wykwintnego; frykas, rarytas
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza
mianownik marcepan
dopełniacz marcepanu/marcepana[1]
celownik marcepanowi
biernik marcepan
narzędnik marcepanem
miejscownik marcepanie
wołacz marcepanie
(1.2-3)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik marcepan marcepany
dopełniacz marcepanu/marcepana[1] marcepanów
celownik marcepanowi marcepanom
biernik marcepan marcepany
narzędnik marcepanem marcepanami
miejscownik marcepanie marcepanach
wołacz marcepanie marcepany
przykłady:
(1.3) Nie spodziewałem się na tej stołówce marcepanów, ale tego się nie da jeść.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tort z marcepanu
synonimy:
(1.2) przysmak, frykas, rarytas, delicja, smakołyk
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  marcepanowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ 1,0 1,1 Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=marcepan&oldid=2874852”