liczba podwójna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
liczba podwójna (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna], AS: [lʹiǯba podvui ̯na], zjawiska fonetyczne: zmięk.• udźw. wymowa
- znaczenia:
związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
- (1.1) gram. w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej; zob. też liczba podwójna w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) zob.: liczba, podwójny (związek zgody)
- przykłady:
- (1.1) Dawniej w języku polskim funkcjonowała liczba podwójna.
- (1.1) "Dwie słowie" z przysłowia "mądrej głowie dość dwie słowie" to przykład liczby podwójnej.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) liczba pojedyncza, liczba mnoga
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dual
- chorwacki: (1.1) dvojina f
- czeski: (1.1) dvojné číslo n
- duński: (1.1) dualis; to-tal n
- fiński: (1.1) kaksikko
- francuski: (1.1) duel m
- hiszpański: (1.1) número dual m
- holenderski: (1.1) dualis
- niemiecki: (1.1) Dual m
- norweski (bokmål): (1.1) dualis
- norweski (nynorsk): (1.1) dualis
- nowogrecki: (1.1) δυϊκός (αριθμός) m
- portugalski: (1.1) dual
- rosyjski: (1.1) двойственное число n
- szwedzki: (1.1) dualis
- ukraiński: (1.1) двоїна f
- węgierski: (1.1) kettős szám
- źródła:
