krokus

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Krokus

Spis treści

krokus (język polski)[edytuj]

krokus (1.2)
fioletowy krokus (1.2)
białe krokusy (1.2)
żółte krokusy (1.2)
kolorowe krokusy (1.2)
wymowa:
IPA[ˈkrɔkus], AS[krokus] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) bot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Crocus L.[1], rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też szafran w Wikipedii
(1.2) bot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org roślina z rodzaju (1.1)
odmiana:
(1.1) blm ,
(1.2)
przykłady:
(1.2) Krokusy w Polsce pod ścisłą ochroną.
składnia:
kolokacje:
(1.2) krokus okazałykrokus Sieberakrokus spiskikrokus uprawnykrokus wiosennybiały / fioletowy / żółty krokus • kupić / posadzić krokusy
synonimy:
(1.1) szafran
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org krokusowy
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Krokus m.-os.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org crocus < gr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org κρόκος
uwagi:
zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też krokus w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też Crocus w katalogu gatunków

krokus (język czeski)[edytuj]

krokus (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org krokus, szafran
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

krokus (język szwedzki)[edytuj]

krokus (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org krokus[1]
odmiana:
(1.1) en krokus, krokusen, krokusar, krokusarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 260, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12412-1.