konstruować

konstruować (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌkɔ̃w̃struˈ^wɔvaʨ̑], AS: [kõũ̯stru^u̯ovać], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • samogł.+n/m+szczelin. zbitka samogłoski, spółgłoski /n/ lub /m/ i spółgłoski szczelinowej • epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) budować, tworzyć konstrukcję

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) tworzyć, budować

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik konstrukcja f rodzaj żeński, konstruktor m rodzaj męski, konstruktywizm m rodzaj męski, rekonstrukcja f rodzaj żeński, konstruowanie n rodzaj nijaki

przym. przymiotnik konstrukcyjny, konstruktywny

czas. czasownik rekonstruować

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina construere

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) construct
• duński: (1.1) konstruere
• niemiecki: (1.1) konstruieren, bauen
• szwedzki: (1.1) konstruera
• włoski: (1.1) costruire

źródła: