klif

klif (język polski)

klif (1.1)

wymowa:

IPA: [klʲif], AS: [klʹif], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geol. geologia z Wikisłownika, pl.wiktionary.org wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji; zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też klif w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Wieża strażnicza znajdowała się na szczycie klifu, z którego roztaczał się widok na cieśninę oraz brzegi południowej wyspy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) klif aktywny/czynny/martwy/żywy

synonimy:

(1.1) faleza, urwisko brzegowe

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org klifowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org cliff

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cliff
• francuski: (1.1) falaise f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• rosyjski: (1.1) обрыв m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, утёс m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła:

klif (język holenderski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) klif

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz holenderski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.