uznawać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] uznawać (język polski)

wymowa:
IPA[uzˈnavaʨ̑], AS[uznavać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) stwierdzać, że ktoś lub coś ma określone cechy
(1.2) stwierdzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym
(1.3) zgadzać się z czymś
(1.4) potwierdzać czyjeś prawa, pozycję, suwerenność
(1.5) dochodzić do potwierdzenia czegoś

czasownik zwrotny

(2.1) stwierdzać, że ma się określone cechy, prawa lub pozycję
(2.2) potwierdzać wzajemnie swoje prawa, pozycję, suwerenność
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nie uznawaj go za głupca tylko na podstawie pierwszego wrażenia.
(1.2) Długo uznawał za swoją zaginioną córkę.
(1.3) Szef nie uznawał moich argumentów.
(1.4) Póki co żaden kraj nie uznaje nowych władz Hondurasu.
(1.5) Audyt długo uznawał nasz bilans.
(2.1) Król Anglii Henryk VIII uznawał się zwierzchnikiem Kościoła w swoim królestwie.
(2.2) Obydwie loże wolnomularskie ustaliły, że uznają się wzajemnie.
składnia:
(1.1) uznawać rzecz.  B.  przym.  N. , nie uznawać rzecz.  D.  przym.  N. 
(1.1-2) uznawać B.  za B. , nie uznawać D.  za B. 
(1.3-5) uznawać B. , nie uznawać D. 
(2.1-2) (nie) uznawać się N. , uznawać się za B. , nie uznawać się za D. 
kolokacje:
(1.1) uznawać za pokonanegouznawać winnymuznawać za dobreuznawać za (nie)winnegouznawać za zmarłego
(1.4) uznawać zagraniczny dyplomuznawać orzeczenie sądu zagranicznegouznawać dzieckouznawać długuznawać ojcostwo
synonimy:
(1.1) uważać za, rozpoznać
(1.2) pomylić z, wziąć za
(1.3) przyjmować, przyznawać, dopuszczać, zgadzać się
(1.4) honorować; koncesjonować, pozwalać, zezwalać, potwierdzać
(2.1) uważać się
(2.2) honorować się
antonimy:
(1.3) odmawiać przyjęcia
wyrazy pokrewne:
rzecz.  uznanie, uznawanie, uznawalność
przym.  uznany
czas.  uznać, znać, poznawać, przyznawać, doznawać, wyznawać, zaznawać, zeznawać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Walewski, Langenscheidt Taschenwörterbuch : Polnisch-Deutsch, Deutsch-Polnisch, Berlin [etc.], Langenscheidt KG, 2002. ISBN 3-468-96100-6.
  2. Andrzej Bogusławski, Mały słownik rosyjsko-polski polsko-rosyjski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1973.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach