cynik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cynik (język polski)[edytuj]

Antystenes, pierwszy cynik (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɨ̃ɲik], AS[cńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) filoz.  przedstawiciel szkoły filozoficznej Antystenesa
(1.2) pejor.  człowiek lekceważący autorytety i przyjęte zasady
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cynizm
forma żeńska cyniczka
przym.  (1.1) cynicki, (1.2) cyniczny
przysł.  (1.1) cynicko, (1.2) cynicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

cynik (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) cynik
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cynismus m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: