analfabeta

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] analfabeta (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek dorosły nie umiejący czytać ani pisać, czyli nie znający alfabetu

(1.2) nieuk, ignorant

odmiana: (1.1,2) lp liczba pojedyncza analfabe|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; lm liczba mnoga ~ci, ~tów, ~tom, ~tów, ~tami, ~tach, ~ci
przykłady:

(1.1) Jan jest analfabetą.

(1.2) Marek jest strasznym analfabetą.

składnia:
kolokacje: (1.2) analfabeta komputerowy/polityczny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik alfabet, analfabetyzm
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. analphábetos
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) illiterate
• duński: (1.1) analfabet w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) analfabeto
• grecki: (1.1) αναλφάβητος
• hiszpański: (1.1) analfabeto m rodzaj męski, analfabeta f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Analphabet m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) analfabet m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-2) безграмонтный m rodzaj męski, неграмотный m rodzaj męski
• włoski: (1.1) analfabeta m rodzaj męski

[edytuj] analfabeta (język hiszpański)

wymowa: IPA: [a.nal.fa.'βe.ta]
znaczenia:
przymiotnik, rodzaj żeński od analfabeto, używany również jako rzeczownik

(1.1) analfabetka, niepiśmienna

(1.2) ignorantka, ciemniaczka

odmiana: lm liczba mnoga analfabetas
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: ignorante, profano
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: zob. analfabeto
uwagi: