ślepota
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
ślepota (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ślepota ślepoty dopełniacz ślepoty ślepot celownik ślepocie ślepotom biernik ślepotę ślepoty narzędnik ślepotą ślepotami miejscownik ślepocie ślepotach wołacz ślepoto ślepoty
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ślepak m.-os./mzw, ślepiec, śleptak, ślepię, ślepy, zaślepienie, zaślepka
- czas. oślepiać, zaślepiać
- przysł.
- przym. ślepy
- związki frazeologiczne:
- kurza ślepota
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) blindeco, amaŭrozo
- francuski: (1.1) cécité f
- hiszpański: (1.1) ceguera f, ceguedad f
- nowogrecki: (1.1) τύφλωση f
- źródła:
