ślepy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ślepy (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
- (1.2) przen. taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności
- (1.3) zamknięty na stałe, bez wyjścia
przymiotnik w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik ślepy ślepa ślepe ślepi ślepe dopełniacz ślepego ślepej ślepego ślepych celownik ślepemu ślepej ślepemu ślepym biernik ślepego ślepy ślepą ślepe ślepych ślepe narzędnik ślepym ślepą ślepym ślepymi miejscownik ślepym ślepej ślepym ślepych wołacz ślepy ślepa ślepe ślepi ślepe stopień wyższy bardziej ślepy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik bardziej ślepy bardziej ślepa bardziej ślepe bardziej ślepi bardziej ślepe dopełniacz bardziej ślepego bardziej ślepej bardziej ślepego bardziej ślepych celownik bardziej ślepemu bardziej ślepej bardziej ślepemu bardziej ślepym biernik bardziej ślepego bardziej ślepy bardziej ślepą bardziej ślepe bardziej ślepych bardziej ślepe narzędnik bardziej ślepym bardziej ślepą bardziej ślepym bardziej ślepymi miejscownik bardziej ślepym bardziej ślepej bardziej ślepym bardziej ślepych wołacz bardziej ślepy bardziej ślepa bardziej ślepe bardziej ślepi bardziej ślepe stopień najwyższy najbardziej ślepy przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik najbardziej ślepy najbardziej ślepa najbardziej ślepe najbardziej ślepi najbardziej ślepe dopełniacz najbardziej ślepego najbardziej ślepej najbardziej ślepego najbardziej ślepych celownik najbardziej ślepemu najbardziej ślepej najbardziej ślepemu najbardziej ślepym biernik najbardziej ślepego najbardziej ślepy najbardziej ślepą najbardziej ślepe najbardziej ślepych najbardziej ślepe narzędnik najbardziej ślepym najbardziej ślepą najbardziej ślepym najbardziej ślepymi miejscownik najbardziej ślepym najbardziej ślepej najbardziej ślepym najbardziej ślepych wołacz najbardziej ślepy najbardziej ślepa najbardziej ślepe najbardziej ślepi najbardziej ślepe - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ślepy ślepi dopełniacz ślepego ślepych celownik ślepemu ślepym biernik ślepego ślepych narzędnik ślepym ślepymi miejscownik ślepym ślepych wołacz ślepy ślepi
- przykłady:
- (1.1) Bela II stał się ślepy z polecenia swojego stryja.
- (1.4) Ta droga prowadzi do ślepego zaułka.
- (2.1) Jakiś ślepy przeszedł obok mnie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / zostać / stać się ślepym • ślepy człowiek / mężczyzna / żołnierz / muzyk / chłopak / chłopiec / pies • ślepa kobieta / dziewczyna / dziewczynka • ślepe dziecko
- (1.2) ślepa wiara / ufność / miłość • ślepe zaufanie
- (1.3) ślepy zaułek • ślepa ulica / uliczka • ślepe okno • ślepe drzwi • ślepa kuchnia
- synonimy:
- (1.1) niewidomy, ociemniały
- (1.3) zaślepiony
- (2.1) niewidomy, ślepiec, ociemniały
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ślepota f, ślepiec m, ślepie n, zaślepienie n, zaślepka f, ślepucha f, śleptak m, ślepowron m, ślepak m
- czas. oślepiać, zaślepiać, zaślepić, śleputać, śleptać
- przysł. ślepo
- ims. zaślepiony
- związki frazeologiczne:
- miłość jest ślepa • mówić jak ślepy o kolorach • ślepy los • ślepe szczęście • ślepy by zauważył • ślepa kiszka • ślepy nabój • ślepa uliczka • ślepa babka • ślepy pasażer • noc ślepa • reg. pozn. ślepe ryby • reg. ślepy śledź • reg. ślepy lelek • reg. ślepy mak • trafiło się ślepej kurze ziarno • wiódł ślepy kulawego, dobrze im się działo • wśród ślepych jednooki królem
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1), (2.1) w zwrotach bezpośrednich słowo ma konotację obraźliwą
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2, 2.1) blind
- arabski: (1.1) أعمى ,ضرير
- dolnołużycki: (1.1) slěpy
- duński: (1.1-3) blind
- esperanto: (1.1) blinda; (2.1) blindulo
- górnołużycki: (1.1) slepy
- hebrajski: (1.1, 2.1) עור (iwer)
- hiszpański: (1.1, 2.1) ciego
- interlingua: (2.1) ceco
- jidysz: (1.1) בלינד (blind)
- niemiecki: (1.1-2) blind; (2.1) Blinder m
- norweski (bokmål): (1.1) blind
- nowogrecki: (1.1-3, 2.1) τυφλός; (1.3) αδιέξοδος
- rosyjski: (1.1, 2.1) слепой
- szwedzki: (1.1) blind
- wilamowski: błynd
- włoski: (1.1, 2.1) cieco
- źródła:
