wypad

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wypad (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) krótkotrwały wyjazd lub wyjście
(1.2) wojsk. krótkotrwały atak zbrojny znienacka
(1.3) sport. gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika
(1.4) sport. szermierka atak w formie wyprostowania uzbrojonego ramienia z jednoczesnym gwałtownym ruchem do przodu
(1.5) sport. skoki narciarskie pozycja podczas lądowania, gdy skoczek wysuwa jedną nartę ku przodowi, zaś na drugiej przyklęka

wykrzyknik

(2.1) pot. posp. grub. gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie

odmiana:
(1.1-5)[1]
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przejażdżka, wyjście, wyskok
(1.4) wykrok
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wypadać, wypaść
rzecz. opad mrz, wypadkowość f
przym. wypadowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło wypad w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.