incydent

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

incydent (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt], AS[ĩncydẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) epizod, zajście
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. incydentalny
rzecz. incydentalność
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. incident
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło incydent w: SJP.pl.