śmiertelny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

śmiertelny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ], AS[śmʹi ̯ertelny], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)
(1.2) taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Wypadek był śmiertelny: zginęły trzy osoby.
(1.2) Człowiek jest śmiertelny, ale jego dusza nie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) śmiertelny cios / atak / strzał / wypadek / …
synonimy:
(1.1) zabójczy, morderczy
antonimy:
(1.1) bezpieczny
(1.2) nieśmiertelny, wieczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śmiertelność f, nieśmiertelność f, śmierć f, śmiertka f, Śmiertka m/f, śmiertelnik m, śmiertelniczka f, nieśmiertelnik m, śmiertelniczka f, uśmiercanie n, uśmiercenie n, unieśmiertelnianie n, unieśmiertelnienie n
czas. uśmiercać ndk., uśmiercić dk., unieśmiertelniać ndk., unieśmiertelnić dk.
przym. nieśmiertelny, śmiertelniczy
przysł. śmiertelnie, nieśmiertelnie
związki frazeologiczne:
śmiertelny wrógśmiertelnie poważny
etymologia:
(1.1-2) pol. śmierć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: